سلامتی

التهاب پوست سر آلت تناسلی مردانه چیست؟ | بیماری

حساسیت، بیماریای پوستی و کاندیدیاز از دلیلای ایجاد بالینیت یا التهاب پوست سر آلت تناسلی مردونه هستن.

 

بالینیت چیه؟
بالینیت واژه ایه که واسه نوعای جورواجور التهاب پوست سر آلت تناسلی مردونه به کار برده می شه.

 

علل بالینیت چه چیزایی هستن؟
حساسیت: نبود رعایت اصول بهداشتی و تنگی پوست ختنه گاه (به خصوص در پسران جوون) منتهی به تحریک پوست به وسیله ماده ترشح شده در زیر پوست ختنه گاه می شه. (فقط در آدمایی که ختنه نشده ان.)

درماتیت سبوره ای: بثورات التهابی که دلیل شناخته شده ای نداشته و معمولا روی پوست سر، پشت گوشا و در چینای پوست بروز می کنن.

برفک (کاندیدیاز): یه نوع عفونته.

حساسیت تماسی: لاتکس و مواد افزودنی مورد استفاده در بعضی از اجناس (مانند کاندوم) ممکنه موجب بروز حساسیت شن. در بعضی موارد اجناس مراقبت از پوست که ممکنه به وسیله خود شخص و یا به وسیله شریک جنسی فرد استفاده بشه هم می تونن منتهی به حساسیت می شن.

 

 

اما اسکلروز (lichen sclerosis): این مریضی در درجه اول بر پوست ختنه گاه تاثیر میذاره و منتهی به از دست رفتن رنگ پوست، زخم، تنگی پوست ختنه گاه و فیموز (نبود توانایی در عقب کشیدن پوست ختنه گاه در آدمایی که ختنه نشده ان) می شه و ممکنه لازم باشه که فرد ختنه شه. ممکنه این مریضی روی مجرای خروجی مثانه (مجرای ادرار) تاثیر گذاشته و موجب بروز تحریک و سوزش شه. واسه درمان این مشکل، ممکنه دکتر کرمای استروئیدی تجویز کنه و در بعضی موارد ممکنه عمل جراحی لازم باشه.

بالینتیت سیرسیناتا (balanitis circinata): یکی از علائم پوستی سندرم رایتر که در اون فرد مریض بیشتر با آرتریت (بیشتر زانو)، اورتریت (التهاب مجرای ادراری در آلت تناسلی مردونه) و ورم ملتحمه (قرمزی چشم) گرفتار هستش.

بیماریای پوستی عمومی: این بیماریای پوستی هم می تونن روی آلت تناسلی مردونه هم تاثیر بذارن: پسوریازیس، اما پلان، اریتم مولتی، اریتروپلاسیا (یه مریضی پوستی پیش سرطانی نادر)

 

بعضی وقتا التهاب و ورم سر آلت تناسلی می تونه به دلیل پارافیموز (حالتی که پوست تنگ شده ختنه گاه رو در پشت سر آلت تناسلی جمع می کنن) به وجود بیاد.

 

تنگ شدگی پوست دور و بر سر آلت تناسلی باعث کم شدن اندازه خونرسانی به این ناحیه شده و منتهی به ورم سر آلت تناسلی می شه که در این حالت دیگه امکان عقب کشیدن پوست ختنه گاه تقریبا نشدنی می شه.

 

این وضعیت در آخر منتهی به نبود تامین اندازه کافی خون در سر آلت تناسلی شده و باید فرد گرفتار، به سرعت تحت درمان قرار گیرد. در بیشتر موارد، پوست به حالت اولیه و راحت خود برمیگرده اما اگه این کار موفقیت آمیز نبود، لازمه که فرد ختنه شه.

 

چه آزمایشایی لازمه؟
واسه تائید عفونت ممکنه سواب انجام شه و باکتری و قارچای احتمالی رو کشت کنن. این آزمایش معمولا وقتی انجام می شه که مصرف آنتی بیوتیک در مرحله اول جواب نده.
اگه دکتر نسبت به ابتلای مریض به عفونت سیستم ادراری شک داشته باشه، ممکنه واسه فرد آزمایش ادرار تجویز کنه.
واسه تائید آلرژی ممکنه “تست پچ” انجام شه.
در بعضی موارد خاص ممکنه از پوست نمونه ورداری (بیوپسی) به عمل بیاد.
واسه تشخیص دیابت ممکنه دکتر آزمایش خون یا ادرار تجویز کنه.

 

درمان بالینیت چیجوریه؟

درمان بستگی به دلیل زمینه ای داره. درمان بالینیت معمولا شامل موارد زیره:
درمان عفونت لازمه مصرف آنتی بیوتیک یا ضدقارچای خاصه. واسه عفونتای شدید و یا بعضی از کودکان، آنتی بیوتیکای خوراکی تجویز می شه.
تقریبا همیشه به خاطر شستشوی آلت تناسلی، محلول پرمنگنات پتاسیم تجویز می شه.
در بعضی موارد کرمای استروئیدی به صورت استفاده کوتاه مدت تجویز می شن.
فیموز یا پارافیموز ممکنه در بعضی موارد به کمک ختنه مورد درمان قرار بگیره.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *