سلامتی

التهابی که در مفاصل جا خوش کرده‌ است | بیماری

معمولا باورها به گونه ایه که همه تصور می کنن با بالا رفتن سن و پیر شدن مفاصل، به مرور تورم و التهاب در استخونا و مفصلا ظاهر شده و همین باعث دردناک شدن ماهیچه ها و مفاصل می شه، ولی بروز اینجور دردهایی همیشه به سالمندی و پیری در رابطه نیس و در هر سنی گریبانگیر افراد می شه.

 

بعضی مریضیای مفصلی مانند آرتروز در نتیجه ساییدگی و پارگی مفاصل بروز می کنه. شکلای جور واجور دیگری از مریضیای مفصلی مانند رماتیسم وقتی اتفاق می افته که سیستم ایمنی فعالیت بیشتر از حدی داره و به پوشش مفاصل حمله کرده باعث بروز درد در مفاصل، تورم و التهاب طولانی و تخریب اونا می شه. در واقع رماتیسم مفاصل، یه جور مریضی خود ایمنی هستش.

 

رماتیسم مفاصل با این که بیشتر در سالمندان مشاهده می شه، ولی در همه سنین می تونه ایجاد شه.سن گسترش اون معمولا پس از چهل و قبل از شصت سالگیه. در بعضی خونواده ها هم میشه رد پای وراثت رو در این مریضی دید و از این رو ممکنه چند نفر از اعضای یه خونواده با رماتیسم مفصلی درگیر باشن.

 

درد و التهاب به وجود اومده به وسیله این مریضی در فواصل متناوب برگشت می کنه و بعد بهبود پیدا میکنه و بیشتر باعث تخریب و بدشکل شدن دائمی مفاصل می شه. حدود ۵ / ۱ میلیون آمریکایی از این مریضی رنج می برن که این وسط، شمار زنان نسبت به مردان تقریبا سه برابر بیشتره. علائم مریضی در زنان، بین سی تا شصت سالگی بروز می کنه و این در حالیه که مردان معمولا در سالای بالاتر عمر دچار رماتیسم مفصلی می شن.

 

علائم رماتیسم مفصلی معمولا از یکی به یکی دیگه فرق داره و شدت اون ممکنه با هم فرق داشته باشه. مهم ترین نشونه های این مریضی عبارتند از درد، خستگی، کمبود انرژی بدن، کاهش اشتها، تب ناچیز، احساس گرما، تورم و قرمزی، خشکی و سفتی ماهیچه ها و مفاصل مخصوصا صبحا پس از بیدارشدن از خواب و هم اینکه التهاب در مفاصل کوچیک دست و مچ که معمولا به طور قرینه در انداما دیده می شه.

 

به دلیل پیش رونده بودن مریضی، فرد در طول سالیان توانایی خود رو از دست میده و مفاصلش تخریب می شه. تورم و التهاب ایجاد شده در رماتیسم مفصلی در بافتای دور و بر مفصل مانند تاندونا، رباطا و ماهیچه ها هم دیده میشه. علائم اول خود رو در دستا و مچ نشون میده و فرد در انجام کارای روزمره خود با مشکل مواجه می شه. مفاصل بیماران معمولا هنگام پیاده روی متورم می شه. التهاب طولانی ایجاد شده در مفاصل، به بافتای بدن مانند تاندونا و غضروفا آسیب وارد کرده، به مرور باعث تخریب و ضعف استخونا و ماهیچه ها و در نتیجه بدشکلی، تخریب و کاهش کارکرد اونا می شه.

 

در جستجوی عامل نامعلوم
محققان نتونسته ان دلیل اصلی بروز رماتیسم مفصلی رو بدرستی شناسایی کنن. با اینحال،رد پای بعضی عوامل عفونی مانند ویروسا، باکتریا و قارچا در ایجاد این مریضی دیده شده. همونجوریکه گفته شد، بعضی ژنای خاص هم در بروز رماتیسم مفصلی نقش زیادی دارن که احتمال بروز این مریضی رو زیاد می کنه. هم اینکه بعضی عوامل و عفونتای محیطی هم در تحریک فعالیت سیستم ایمنی در افراد مستعد تاثیر داره، اما در آخر اصلی ترین عامل بروز این آسیب، حمله سلولای سیستم ایمنی به مفاصله. از عوامل محیطی میشه به دود سیگار و مواد دخانی، قرار گرفتن در برابر کانیای سیلیکاتی و مریضیای طولانی محیطی اشاره کرد که خطر بروز رماتیسم مفصلی رو زیاد می کنن.

 

امید به درمان تا چه حد؟
الان درمان قطعی واسه بهبود مبتلایان روماتیسم مفصلی وجود نداره و روشای موجود فقط با هدف کاهش التهاب و درد مفاصل و بالا بردن کارکرد و دامنه حرکتی مفاصل و هم اینکه جلوگیری از تخریب و بدشکلی اونا صورت میگیره. مداخلات درمانی زودتر از موعد معمولی اثر زیادی در بهبود علائم داره و مریضی رو تحتِ کنترل گرفته، مانع از پیشرفت علائم می شه.

 

درمانا براساس نوع مفاصل درگیر، سلامت مریض، سن و شغل مریض انجام می شه. دو گروه از داروها در رماتیسم مفصلی استفاده میشن داروهای اولیه که سریع الاثرند و داروهای ثانویه که تاثیرشون با تاخیره. داروهای سریع الاثر، داروهای غیراستروئیدی ضد التهابی مانند آسپیرین، کورتیزون، ناپروکسن و ایبوپروفن هستن که به خاطر کاهش درد و التهاب استفاده میشن.

 

کورتیکواستروئیدها هم مثل این داروها هستن. از طرف دیگه، داروهایی که با تأخیر اثر می کنن و در مرحله دوم درمان استفاده میشن، سرعت بهبود مریضی رو بالا برده، مانع تخریب پیشرونده مفاصل می شن. قدرت تخریب مفاصل در بیماران جور واجور، فرق داره و آدمایی که قدرت تخریب مفاصل در اونا کمتر باشه، می تونن با استراحت و داروهای مسکن و ضدالتهابی مانع پیشرفت مریضی شن. در موارد شدید مریضی، دکتر عمل جراحی رو پیشنهاد می کنه.

 

 

درمانای طبیعی رماتیسم
در کنار درمانای دارویی و عملای جراحی که واسه بهبود علائم رماتیسم مفصلی انجام میشه، به کار گیری درمانای طبیعی و مکمل گاه حتی مؤثرتر از درمانای پزشکیه و بیماران رو تا حد خیلی از درد خلاص کرده، مریضی رو تحتِ کنترل در می آورد. بعضی پزشکان فکر می کنن، به کار گیری سرما و گرمادرمانی می تونه علائم مریضی رو کم کنه.

 

کمپرس سرد، تورم و التهاب مفاصل رو کم می کنه و اگه از درد و تورم مفاصل رنج می برید، هنگام شدید شدن علائم می تونین با قرار دادن بسته های یخ روی مفاصل به مدت ۱۵ دقیقه و استراحت نیم ساعت ای بین هر کمپرس، درد و التهاب رو کم کنین. این کار ماهیچهاتون رو آروم کرده، جریان خون رو بهتر کنه.

 

به کمک کمپرس گرم و قرار دادن پد یا هوله گرم و مرطوب روی مفاصل می تونین درد رو کم کنین. گرمای زیادتر از اندازه ممکنه به پوست بدن آسیب برسونه. بهتره با دوش گرفتن و حموم کردن با آب گرم، درد مفاصل رو آرامش بدین. از طرف دیگه بعضی فکر می کنن طب سوزنی با تحریک ترشح مواد شیمیایی خاصی که مانع بروز درد می شن، سیگنالای درد رو کم می کنه و علائم رماتیسم مفصلی رو کم می کنه.

 

خیلی از تحقیقات انجام شده نشون میده مکملای روغن ماهی که شامل اسیدهای چرب امگا۳ه، با التهاب ایجاد شده در مفاصل مقابله می کنه و علائم رماتیسم رو کم می کنه. هم اینکه مصرف ویتامین E به کم شدن نشونه های رماتیسم کمک می کنه.

 

سیگار کشیدن از عادات غلطیه که خطر دچار شدن به رماتیسم مفصلی رو زیاد می کنه و احتمال بروز علائم و آسیبای مفصلی رو شدید شدن می کنه.
رفتاردرمانی شناختی یه جور روان درمانی هستش که به تغییر افکار و رفتارای اشتباه در مورد مریضی به افراد کمک می کنه و در بهبود مبتلایانی که دچار افسردگی هستن هم مؤثره. مشاوره با متخصص رفتاردرمانی به مقابله با استرسا و مریضیای طولانی کمک می کنه.

 

ورزش، انرژی بدن رو بالا برده، با قوی کردن مفاصل و استخونا، دردهای مفصلی رو کم می کنه. راه رفتن، دوچرخه سواری و شنا از جمله فعالیت هاییه که واسه بدن مفیدن ولی بیماران گرفتار به رماتیسم مفصلی بهتره قبل از ورزش، با دکتر خود در مورد نوع فعالیتی که مجاز به انجام اون هستن، مشورت کنن. با اینحال، پزشکان پیشنهاد می کنن وقتی که التهاب مفاصل دارن از انجام ورزش دوری کرده، به محض روبه رو شدن با درد، فعالیت خود رو قطع کنین.

 

انجام حرکات یوگا مخصوصا به طور گروهی درد رو در مبتلایان رماتیسم کم می کنه. علاوه بر این، انجام حرکات کششی و ایجاد کشش در مفاصل می تونه به بهتر شدن درد و التهاب مفاصل کمک کنه. این بیماران که صبحا با خشکی مفاصل مواجه می شن، می تونن پس از بیدار شدن از خواب، دوش آب گرم گرفته، با به کار گیری حرکات کششی، مفاصل خود رو واسه طول روز آماده کنن. ایروبیک داخل آب هیچ فشاری بر مفاصل وارد نمی کنه و مناسب ترین ورزش واسه مبتلایان رماتیسمه. محققان فهمیدن ورزشای قدرتی مانند کار با وزنه، قدرت ماهیچه ها رو بالا می بره و واسه مبتلایان خیلی خوبه.

 

محققان سوئدی سال ۲۰۰۳ به این نتیجه رسیدن مصرف رژیم غذایی مدیترانه ای پر از میوه ها، سبزیجات، غلات، حبوبات و روغن زیتون به مدت سه ماه کارکرد جسمی افراد رو افزایش و علائم بیماران گرفتار به رماتیسم مفصلی رو کم می کنه. هم اینکه تحقیقات نشون میده مصرف سبزیجات فراوون، علائم رماتیسم مفصلی مانند درد و خشکی صبحگاهی مفاصل رو بهتر کنه ولی اگه علاقه زیادی به مصرف غذاهای گوشتی دارین، بهتره سبزیجات زیادی رو در غذای خود بذارین.آنتی اکسیدان های موجود در نخود سبز و کلم بروکلی از بافتای دور و بر مفاصل آسیب دیده مراقبت می کنه. بعضی تحقیقات نشون دهنده اون هستش که مصرف میگو و مواد لبنی علائم رماتیسم مفصلی رو شدید شدن می کنه.



منبع:jamejamonline.ir

جمع آوری سلامت اکاایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *